Voorganger: Ds. A. Hakvoort
Thema: Verbondssluiting
Tekst van vandaag: Genesis
God doet bij herhaling beloftes aan Abram. Hij had hem uit zijn veilige bestaansgrond weggeroepen
en Abram was als een zwervende Hebreeër terechtgekomen in Kanaän. Hij verblijft er een tijd als
vreemdeling tussen de volken. Hij twijfelt. Is het allemaal niet een vergissing geweest? En dan klinkt
weer die stem: “Abram wees niet bang. Ik ben jouw schild en jouw loon zal zeer groot zijn.” Het klinkt
zo onwerkelijk dat Abram vraagt om bewijs. God straft Abrams ongeloof niet af, maar komt hem
tegemoet en geeft twee bewijzen. Als eerste de sterrenpracht, de ruimte van Zijn schepping. Abram,
kom even uit je tent en kijk naar de sterrenhemel. God zegt: Ik ben de schepper van dit alles. God
zegt ook tegen ons: Kom uit je bubbel en blijf niet gevangen zitten in wat jij voor mogelijk houdt.
Abram gelooft God en God rekent het hem tot gerechtigheid. Bij God draait het om vertrouwen, hoe
onvoorstelbaar het ook is wat Hij zegt.
Dan krijgt Abram nog een teken. Hij moet een aantal dieren door midden delen, een bekend ritueel
in de bijbel als mensen met elkaar een verbond sluiten. Er ontstaat een bloedpad en dat betekent,
dat beide partijen zeggen dat het hun mag vergaan als die dieren als ze zich niet aan de afspraak
houden. Tegen het donker valt Abram in een diepe slaap. Hij ziet God alleen door het bloedpad gaan.
God trekt de vervulling van de belofte naar zichzelf toe en verwacht niets van Abram. God heeft ook
met ons een verbond gesloten in de doop. Wat je ook van je leven maakt, je kunt altijd bij Mij terug
komen.
Hij komt ons tegemoet in onze onzekerheid en verwacht niets van ons. Het bloed van de dieren wijst
vooruit naar het bloed van de Here Jezus. Ook hier gaat God alleen door de bloedstraat. Hij heeft
gebloed in Christus aan het kruis. Onze vraag naar zekerheid is terecht. Stel die, en dan leidt Hij je
naar buiten naar het kruis als bewijs, dat God al zijn beloftes waarmaakt. Geef hem je vertrouwen.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 17 augustus
• Preek van de week, zondag 10 augustus
• Preek van de week, zondag 3 augustus
• Preek van de week, zondag 6 juli
• Preek van de week, zondag 29 juni

Voorganger: Ds. A. Hakvoort
Thema: Abram en de tien koningen
Tekst van vandaag: Genesis 14 : 1 – 24
Genesis 14 is een hoofdstuk met veel namen en veel plaatsnamen. Er spelen 10 koningen een rol en
er worden veel oorlogen gevoerd. 12 Jaar waren ze onderworpen geweest aan Kedor Laomer en nu
volgt er een strafexpeditie. Abram wordt Hebreeër genoemd. Dat betekent “vreemdeling”, een
nomade. In het verre oosten was hij een gesetteld burger, maar hij werd door God geroepen om te
vertrekken naar het land, dat God hem zou geven.
Gelovigen zijn feitelijk ook vreemdelingen in deze wereld op weg naar een betere wereld. Steeds zijn
we onderweg achter Jezus aan. Het gevaar is, dat je gesetteld raakt. Dat is ook de boodschap van de
brief aan de Hebreeërs. Je weerstand wordt gesterkt door voortdurend te lezen in de bijbel, elkaar
lief te hebben, elkaar aan te sporen en behulpzaam zijn.
Abram raakt betrokken bij een van de oorlogen wanneer zijn neef wordt weggevoerd.
Hij roept hulp in van bevriende koningen en trekt ten strijde om Lot te bevrijden.
Je kunt laten zien, dat je als ‘vreemdeling’ ook behulpzaam kunt zijn aan je omgeving. Abram
overwint en beschouwd dit als een zegen van God. Hij is groot gemaakt door de zegen van God.
Door wie willen wij gezegend worden? Door onszelf, door mensen of door God?
Melchizedek had niets te maken met het conflict en komt vanuit het niets in het verhaal. Hij is
priester, verbinder tussen God en mensen, maar ook tussen Abram en de koning van Sodom. Abram
ziet Melchizedek als vriend. Hebben ze elkaar herkend in de dienst aan de allerhoogste God?
Melchizedek helpt Abram en zegent hem. Abram is dankbaar en geeft hem een tiende van zijn buit.
In het Nieuwe Testament is Jezus de Melchizedek, die ons verbindt met God. In de Hebreeën brief
staat: “Zo hebben wij Jezus nodig, een priesterlijke koning, die ons laat zien hoe wij moeten zijn,
verbinders tussen de mensen om ons heen en God. Abram geeft Melchizedek een tiende van zijn
buit. Jezus gaf Zijn leven voor ons.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 10 augustus
• Preek van de week, zondag 3 augustus
• Preek van de week, zondag 6 juli
• Preek van de week, zondag 29 juni
• Preek van de week, zondag 11 mei

Voorganger: Ds. P. Hogenbirk Reisverhalen, herinneringen
Tekst van vandaag: Deuteronomium 1 : 1 – 18
Als we terugkomen van een vakantiereis vertellen we wat we gezien en gedaan hebben. Er zijn ook
oude reisverhalen. Die moet je opdiepen. Het gaat dan om dingen, die je geraakt hebben. Je beleeft
ze als het ware opnieuw.
Het boek Deuteronomium is naast een wetboek ook een reisverhaal. Deuteronomium betekent
Herhaling van de wet. Het heeft regels, die ontstaan door gebeurtenissen. Maar het is ook de reis van
reisleider Mozes. Van de Horeb, de Jordaan tot de berg Nebo. Mozes mocht de Nebo beklimmen om
het beloofde land te zien. Hij zal binnenkort overlijden en neemt afscheid van het volk met dierbare
herinneringen. Het had een reis van 11 dagen kunnen zijn, maar het werden 40 jaren. Hij begint zijn
verhaal bij de Horeb, de berg van het verbond tussen God en Zijn volk. Het volk had zich als het ware
gesetteld bij de Horeb, maar God stuurt ze nu op weg naar het beloofde land. Richt je op de
toekomst. We moeten in de benen komen. Opvallend is de grootte van het beloofde land. Gods
belofte is groter dan wat wij er van maken. Ze gaat ons verstand te boven en daarmee beperken wij
Gods belofte. Daarom duurde de reis ook 40 jaar in plaats van 11 dagen.
Mozes herinnert het volk aan de regels, die God heeft gegeven, opdat het u goed ga in het land, dat
de Here God u heeft beloofd.“ Mozes stelt leiders aan. Delegeren is gaven delen, is recht doen en is
daarmee een levend onderdeel van de gemeente.
Bij de afscheidswoorden van Jezus Christus in Johannes 14 -17 gaat het ook over herinnering, het
opnieuw naar binnen brengen, over de Heilige Geest. Hij zend discipelen de wereld in en zegt: Maak
je niet druk om wat je moet zeggen. De Heilige Geest geeft ons de woorden. We moeten de Heilige
Geest in ons laten spreken zodat de vruchten van de Geest in ons tot uiting komen. Luiteren we?
Hebben we een open oor voor Zijn Woord?

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 6 juli
• Preek van de week, zondag 29 juni
• Preek van de week, zondag 11 mei
• Preek van de week, zondag 4 mei
• Preek van de week, zondag 27 april

Voorganger: Ds. H. de Bruijne Wie kan zijn fouten kennen?
Tekst van vandaag: Leviticus 4 : 1-3, 13–14, 22–23 en 27–28, Psalm 19 en Lucas 8 : 16 – 18
We maken doorlopend fouten (dwalingen), veelal zonder dit zelf te beseffen. Het speelt ons niet
alleen parten in ons eigen leven, maar ook in ons kerkelijk leven.
Je fouten kennen, kan confronterend zijn. In psalm 19 komt de dichter na een lange aanloop bij het
licht van de wet, de richtlijn van de Heer. Hierdoor komt wat God ons te zeggen heeft overal naar ons
toe. Die wet gaat over alle kanten van ons leven. Een bekend lied (Liedboek 326) zegt: “Een rijke
schat van wijsheid schenkt God ons in Zijn woord”. Het is een kompas voor de juiste koers. Om
inzicht te krijgen in de complexiteit van het leven. Als het woord er niet toe doet, begrijp je de pijn
over de misstappen niet. Als je je verdiept in Gods woord, leer je je fouten zien en wordt ermee
geconfronteerd: een onopzettelijke verkeersovertreding, een verkeerde beoordeling van iemand. In
de kerk belijden we wel zonden, maar we beseffen vaak niet welke.
Het niet kennen van je fouten kan leiden tot hoogmoed. Dat is een nog grovere zonde dan een
dwaling. Wij moeten beschermd worden tegen onze eigen hoogmoed.
Jezus kent ons door en door en dus ook onze dwalingen en zonden. Hij nam ze op zich. Hij
identificeerde zich er zo mee, dat Hij tot zonde werd gemaakt. Hij is dagelijks bezig om ons
opheldering te geven. In Leviticus is de mogelijkheid van verzoening van onopzettelijke zonden
zichtbaar gemaakt in een offerritueel. Die wijzen heen naar de komst van de Zoon van God, Jezus die
zichzelf offerde voor ònze zonden. In het gebed van de dichter van psalm 19 ligt impliciet
ingevouwen het antwoord op onze vraag. We mogen met de biddende dichter instemmen met
schaamte en tot goed vertrouwen:
Hier zijn wij Heer een afgeweken schare.
Wij die zo zorgeloos en ontrouw waren.
Verander ons en reinig onze harten,
o man van smarten.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 20 juli
• Preek van de week, zondag 13 juli
• Preek van de week, zondag 6 juli
• Preek van de week, zondag 29 juni
• Preek van de week, zondag 11 mei

Voorganger: Ds. B. Loonstra
Thema: In het spoor van Elia
Tekst van vandaag: 2 Koningen 2 : 1 – 18
Elia wordt weggenomen en Elisa probeert hem te volgen. Een soort afscheidstournee. Op de vraag
van Elia: Heb je nog iets te vragen? vraagt Elisa een dubbeldeel. Dat was destijds het erfdeel van de
eerstgeborene. Hij kiest voor de dienstbaarheid, de strijd, de opoffering, de beschikbaarheid voor
God, geestelijke rijkdom. Dat moet ook onze vurigste wens zijn, om een bruikbaarheid instrument te
zijn in de handen van God.
Geestelijke rijkdom kun je niet erven. Je kunt het je kinderen niet geven. Ook kinderen van niet
gelovige ouders kunnen de Geest ontvangen. Alleen God zelf kan de Geest in ons hart geven.
Elia gaat met een vurige wagen en een stormwind. Ook met Pinksteren werd de Geest met vuur en
wind uitgestort. Het verschil is, dat Jezus is geboren om ons te laten zien hoe God het bedoeld heeft
en Gods oordeel over onze zonden te dragen.
Jezus is naar God opgevaren op een soortgelijke manier als Elia. De discipelen kregen deel aan de
Geest van Christus. Zo mogen ook wij delen in de Geest. Jezus kan het ons geven.
Als Eliza weer terug moet naar de andere kant van de Jordaan roept hij in zijn wanhoop: “ Waar is de
Heer?” Ook wij staan wel eens voor een rivier of een berg of een moeras. Zonder Hem loop je vast.
Mèt Hem kom je verder.
Elia’s afscheidstournee eindigt aan de overzijde van de Jordaan. Elisa dringt aan om mee te gaan en
Elia laat hem. Elisa gaat ook terug over de Jordaan. De profeten dringen aan om te zoeken en Elisa
geeft toe. 2x aandringen en 2x toegeven. Elisa krijgt wat hij wil; de profeten krijgen niet wat ze
willen.
Wat is het verschil? Het aandringen van Elisa is vol verlangen en verwachting; het aandringen van de
profeten is een blijven hangen in het oude.
Zoek nieuwe wegen om te leven door de Geest. Blijf er in geloven, maar laat het aan God over hoe.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 13 juli
• Preek van de week, zondag 6 juli
• Preek van de week, zondag 29 juni
• Preek van de week, zondag 11 mei
• Preek van de week, zondag 4 mei

Voorganger: Ds. A. Hakvoort
Thema: Afgaan in Egypte
Tekst van vandaag: Genesis 12 : 10 – 20
God had tegen Abraham gezegd, dat Hij het land Kanaän aan hem en zijn nakomelingen zou geven.
Maar de Kanaänieten woonden er nog. Abraham trok rond, maar kreeg geen deel van het land in
bezit. Toch vertrouwde Abraham op Gods belofte ondanks dat de praktijk anders is. Er ontstaat zelfs
hongersnood. Abraham moet teleurgesteld zijn geweest. Wat moet je dan met zo’n land en zo’n
belofte? Blijf je met het risico op hongerdood of kies je voor lijfsbehoud? Abraham kiest voor het
laatste en vertrekt op eigen initiatief naar Egypte.
In Egypte neemt hij voorzorgsmaatregelen om niet gedood te worden. Hij doet of zijn vrouw, die
hem nakomelingen zou geven, zijn zus is en laat haar opnemen in de harem van de Farao. Maar in
plaats van zegen brengt Abraham onheil over Egypte. Als de Farao ontdekt, dat Saraï Abrahams
vrouw is, zet hij hem vervolgens met Saraï de grens over.
God had tegen Abraham gezegd dat Saraï hem nageslacht zou geven en via dat nageslacht zou God
Zijn heilsplan uitrollen over de wereld. Maar Abraham “verkoopt” Saraï aan de Farao en zet zo de
belofte van God op het spel. Abraham kiest ondanks Gods belofte zijn eigen weg. Zijn vertrouwen in
Gods heilsplan is hier ver te zoeken.
Desondanks blijft God trouw aan Abraham, zoals Hij ook trouw blijft aan ons.
Abraham is geen voorbeeld voor goed gedrag. Hij is wel de vader van alle gelovigen. Gelovigen zijn
ook bepaald geen geloofshelden. Hier blijkt de trouw van de genadige God. Hij blijft trouw, welke
keuzes wij ook maken. Onze redding ligt dan ook niet in Abraham, maar in onze Heer Jezus Christus.
Hij is meer dan Abraham. Hij liet zich te schande maken, liet zich beledigen, bespotten en vernederen
terwijl Hij de Zoon van God was, maar hield vol. Als het heilsplan van God verwerkelijkt wordt en dat
alleen kan doordat Zijn Zoon gehoorzaam blijft tot aan het uiterste, Zijn dood, dan sterft Hij om ons
te laten leven

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 6 juli
• Preek van de week, zondag 29 juni
• Preek van de week, zondag 11 mei
• Preek van de week, zondag 4 mei
• Preek van de week, zondag 27 april

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Evocatie
Tekst van vandaag: Genesis 11 : 27 – 12 : 9
Evocatie is het oproepen van dingen, die sluimerend aanwezig zijn. Mensen zijn op zoek naar
zingeving en sluiten zich aan bij een geloofsgroep. Ze ervaren een innerlijke stem waardoor ze op
zoek gaan. Zo komen ze dan in bijvoorbeeld een kerkdienst en vinden daar antwoord op hun onrust.
Was dat bij Abraham ook zo? Het vreemde aan het verhaal van Abraham is, dat er niets staat over de
reden van zijn vertrek. Alleen, dat hij de stem van God hoorde. God werkt in mensen en veroorzaakt
de onrust waardoor ze op zoek gaan. God roept Abraham en Abraham neemt afscheid van zijn
familie en vertrekt; zonder bestemming; God zal hem richting geven.
Geloof is de zekerheid dat alles waarop we hopen werkelijkheid wordt. Daarom wordt Abraham de
aartsvader van de gelovigen genoemd. Zouden wij ook gaan als we de stem van God hoorden?
Abraham krijgt een opdracht. Hij moet gaan, maar krijgt de belofte erbij, dat God hem zal zegenen.
Hij krijgt een land en nakomelingen.
In Kanaän wordt hij verwelkomd door de Here, bouwt er een altaar en brengt een dankoffer. Toch
reist hij verder, altijd onderweg in een beloofd land. Vertrouwend uitzien naar wat God voor hem in
petto heeft.
Geloven is weggeroepen worden uit je comfort zone. Je overgeven in de handen van God. Wat
moeten wij loslaten om ons over te geven aan God? In welke bubbel zitten wij, waar God ons uit
wegroept? Dit kan confronterend zijn als je gesteld bent op rust, als je het goed voor elkaar hebt. Je
wilt dan geen zoeker worden
Maar de God van Abraham, Isaäc en Jakob heeft voor ons een toekomst voor waarin wordt
afgerekend af met onze onrust door Zijn Zoon Jezus Christus. De onrust van je tekortkomingen, van
het altijd maar weer je eigen richting opgaan en losraken van God. Daarom:
Jezus ga ons voor
Deze wereld door
En u volgend op iw schreden
Gaan wij moedig met u mede
Leidt ons aan uw hand
Naar het vaderland

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 29 juni
• Preek van de week, zondag 11 mei
• Preek van de week, zondag 4 mei
• Preek van de week, zondag 27 april
• Preek van de week, zondag 20 april

Voorganger: Ds. A. Hakvoort De ontmoeting met Jezus
Tekst van vandaag: Lucas 24 : 13 – 35

Hoe kunnen wij nu na Pasen de Here Jezus toch ontmoeten? De Emmaüsgangers verlaten de groep
discipelen en gaan ontgoocheld naar huis. Wellicht was de druppel voor deze twee wel dat de
vrouwen na hun bezoek aan het graf vertelden, dat het graf leeg was en er engelen waren, die
zeiden, dat Jezus leeft, maar dat zij zelf Hem niet hadden gezien. Voor de Emmaüsgangers was het
gedaan. Zij zien Gods hand in de gebeurtenissen niet. De belofte van God van een verlosser, die zou
komen, hadden ze beleefd tijdens het leven van Jezus, maar die konden ze niet rijmen met Zijn dood
aan het kruis.
Je blik op God kan worden vertroebeld door ellendige gebeurtenissen in de wereld.
God kan aan het werk zijn in dingen, die wij niet aan Hem toeschrijven. Om dat wel te kunnen zien
moet worden ingebroken in onze gedachten en redeneringen. Zo ook bij de Emmaüsgangers.
“Hun ogen werden gesloten gehouden.” En later “…. werden hun ogen geopend”. Toen zagen ze pas
dat het Jezus was die met hen meeliep.
De vreemde laat hun zien hoe God aan het werk is geweest in de geschiedenis van het volk Israël.
Een geschiedenis, die leidt tot de dood van Jezus. Ze gaan met z’n drieën als het ware de bijbel lezen
en Jezus legt uit. Helaas staat die uitleg niet in de tekst opgenomen. Die moeten we zelf vinden door
de bijbel te lezen. Daarvoor is het Pinksteren geworden, zodat we geleid door de Heilige Geest de
weg vinden in de bijbel. Ons gebed moet ook zijn: Heer, open ons de ogen, zodat wij zien hoe zelfs
een kruis de weg ten leven open legt.
Op het moment dat zij Hem herkennen is Hij weg. Enthousiast gaan ze terug naar de discipelen, waar
Jezus inmiddels ook is verschenen. Zij gingen de wereld in om te getuigen. Dat is ook de boodschap
aan ons. De Heer geeft ons het verlangen dat de bijbel opengelegd wordt.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 4 mei
• Preek van de week, zondag 27 april
• Preek van de week, zondag 20 april
• Preek van de week, zondag 13 april
• Preek van de week, zondag 6 april